Udazkena iritsi da

 Mendi puntatan elurra ageri da eta gu tartean euripean gaude. Azaroa izan ohi da estatistika guztien arabera urteko hilabeterik euritsuena gurean. 

Udazkenarekin batera hauteskundeak izan ditugu aurten bigarren aldiz Espainian. Alderdi Sozialistak bigarrenez irabazi ditu hauteskundeak eta hala ere ez da etorkizuneko gobernu sendorik ikusten. Vox izeneko eskuineko alderdi ultrak gorakada harrigarria izan du, eta guztion ahotan dabilen gaia da. Ez dago argi zer gertatuko den, baina seguruenik alderdi sozialistak ezkerreko beste alderdi batzuekin batera, Ahal Dugu, Mas Pais, Alderdi Jeltzale eta beste banaka batzuekin eta ERC abstentzioarekin gobernua sortzeko moduan egongo da.

Egia da udaran ere saiatu zirela Sozialistak eta Ahal dugu gobernua eratzen, baina ez zen posible izan arrazoi ezberdinegatik. Erabakiak hartzeko momentua iritsi da. Gobernu progresista eta ezkerreko baten zain gaude, aurreko hilabetetako tira birak alde batera utzi eta behingoz lanean hasiko dena.

Premiak larriak dira, batez ere talde edo kolektibo konkretu batzuetan; dependentzia egoeran daudena pertsonak eta beraien zaintzaileak, etxebizitza duin baten beharrean daudenak, soldata miserable eta behin behinekotasun egoeran dauden langileak, etorkinak eta abar luze bat.

Egia da  politikak komunitatearen sostengurik gabe ez duela beharko lukeen eraginkortasunik lortzen eta horretan herritarrok gure inguruan ditugun baliabideak martxan jartzea tokatzen zaigu, gure gertueneko espazioan gure ekarpena eginez.

Uda garaiko kontuak

Badira urte batzuk udara iristen doan neurrian nire haurtzaroko kontuak gogoratzen hasten naizen. Momentu benetan oparoak eta eztiak lagun artean edota bakarrik, kalean edo mendi inguruan pasatzen genituenak.

Astegunetako fraka motzak eta nikia jantzi, zapatila zuriekin, hor pasatzen genuen uda osoa alde batetik bestera.Goizean nahikoa lo egin, gosaldu eta kalera egun horretarako planik gabe, baina beti zerbaitekin buruan. Orduan dozena bat lagun erraz elkartzen ginen inongo hitzordurik hitzartu gabe, kalera irten eta bertan topo eginez.

Jolas guztiak kalean gauzatzen ziren, orduan gaur egun baino kotxe gutxiago zegoen, jolaserako espazio publikoa  zabala zen. Inongo beldurrik gabe eta ardurarik gabe kalean jarduten genuen jolasean. Ziba hartu eta etengabeko jirak emanda edota soka saltoka bai neska eta mutil. Arratsaldeak astunagoak izaten ziren, besaulkian etzanda siesta botatzen genuen kalera irten aurretik. Beroa moteltzen zen neurrian gure bizitasuna eta mugimendua areagotzen zen. Horrela gau partea izaten zen jolasteko momenturik egokiena, izarren eta kaleko farola apurtuen argi azpian.Berandu arte ibiltzen ginen kaleetan edo inguruetan, amak oihu egiten zigun arte eta orduan etxerako bidea hartzen genuen.Bai ederrak orduko uda garai haiek.

Egun haiek gogoratzen ditudan bitartean aurtengo plana zein izango den orain dela hilabete aurreikusi genuen. Orain gauzak aldatu dira, bikotekideak jai noiz duen eta nik noiz dudan ikusi behar biok elkarrekin kontatu ahal izateko. Dena planifikatu beharra dago, nora joan, noiztik nora, zer egiteko eta abar luze bat. Beste garai bat da oraingoa eta denbora aurrera doan seinale.

Udaz disfrutatu.

Talentu kolektibo gutxiko gizarte baten ote gaude?

Organizazioak eta enpresak talentu bila dabiltza, azken aldian gure inguruan asko entzuten dugun esaldia da. Talentuak inteligentzia esan nahi du, eta bigarren esanahi bat ere badu gaitasun eta trebeziekin loturik dagoena. Lan munduan okupazio edota aktibitate bat aurrera eramateko gaitasunez hitz egingo genuke talentuari buruz hitz egiten dugunean.

Talentuak kirol arloan abilezia edo trebetasun naturalekin zer ikusi handia du eta entrenamendu eta praktikarekin garatu daiteke. Talentua potentzialitaterekin ere zerikusia du.

Inteligentzia emozionala ere talentuaren beste adierazle bat da orain arte nahiko ezkutuan egon dena. Beste pertsona batzuekin taldean aritzeko gaitasunarekin loturik dago. Beraz talentua ezaugarri eta atal desberdinez osaturik dago.

Baina zergatik eman da organizazioetan talentuaren premia hau? Zer aldatu da gure lan merkatu honetan azkenengo hamar urte hauetan? Zein arlotan falta da talentua?

Teknologia are eta garatuago dagoen sektoretan talentu falta nabarmena da. Hau da makinak eta berauen sarrerak dakartzan inguruneak kudeatzeko talentu premia larria da, datuen kudeaketan, informatika eta programazioan, matematika arloan.

Eta zer gertatzen da adibidez gizakion zaintza edota hezkuntzarekin zerikusia duten gaietan? Hor ez al dago talentu faltarik? Inteligentzia emozionala hain beharrezko den arloetan, adibidez pertsonen zaintzaren arloan.
 

Lan merkatua ekonomia arrazionalaren ildotik doa eta hor irabaziek dute lehentasuna pertsonen benetako beharren aurretik, eta horrek gure ongizatea eta etorkizuna guztiz baldintzatzen du, gure ongizate maila gaiztotuz. Orain greban dira Gipuzkoako zaharren egoitzetako langileak, aurretik Bizkaian egon ziren denbora luzez. Zertan dabil administrazioa eta bere babespean dauden enpresa azpikontratatuak? Talentuaren premia gorrian gaude eta zein da organizazio hauen jarrera?

Askotan pentsatzen dut inteligentzia edo talentu kolektibo faltan gaudela eta horren ondorioz pertsonen talentua lurperatzen ari garela. 

Diskurtsoaren zatiketa

Gaur egun politikarien mezuak pertsona bakoitzari egokituak daude. Non eta noren aurrean dauden aztertu ondoren esan beharrekoa egoera horretara egokitzen dute. Hori lortzeko estratega politikoek publikoaren segmentazioa egiten dute.

Teknologia berriek prozesu hau asko laguntzen dute. Geomarketina erreminta baliagarria bilakatu da komunikazio politikorako. Hautesleak non dauden eta zein ezaugarri dituzten ezagutzeko aukera eskaintzen die politikariei.

Irakurgaiak

-La realidad fragmentada. Tendencias del discurso mediático.

http://www.redalyc.org/pdf/297/29719345001.pdf

-Segmentación política estratégica en la era de internet. La revista Acop. mayo 2017.
https://compolitica.com/wp-content/uploads/Nu%CC%81m.16_Eta.2_La_revista_de_ACOP_Mayo2017.pdf

- Sennett, R (1978). El declive del hombre público. Barcelona. Península. 

- Macintyre, A (2001). Tras la virtud. Barcelona. Crítica.

 -Lipovetsky, G. (2005). El crepúsculo del deber. La ética indolora de los nuevos tiempos democrático. Barcelona. Anagrama.

Interneta eta kapital soziala

Robert Putnamen "Bolatokian bakarrik" (Bowling_Alone) liburuan kapital sozialaren murrizketari buruz hitz egiten digu. Kapital soziala konfiantzan eta leialtasunean oinarrituriko erlazioak dira eta hauek berarekin pertsonen arteko elkarlaguntza bultzatu izan dute arazoak gainditzeko.

Putnamek bi kapital sozial mota bereizten ditu: zubi kapitala eta lotura kapitala, bat biltzailea eta bestea gertutasunekoa. Lehena udal bateko batzar batera goazenean sorturikoa litzateke, non jatorri ezberdinetako pertsonak biltzen diren, arazo baten inguruan eztabaidatzeko. Bigarrena gertutasunekoa, gure ikaskide izandakoekin biltzerakoan sortzen den harremana izango litzateke. Azken hau pertsonak bere antzeko beste pertsona batzuekin sozializatzen direnean sortzen da, adin, erlijio, ikasketa edota arraza berdinekoekin. 

Internet zubi kapitala indartzeko aukera bezala ikusten genuen hasieran, guztiok auzokide bilakatuko gintuen plataforma. Baina ikusten gabiltzana da interneten gertutasunekotik gehiago duela biltzailetik baino. Gure bizitza errealean ditugun auzokideen antzekotasun handia dute gure mundu birtualeko auzokideak.

Gure antzera pentsatu edo bizi diren pertsonen profiletan sartzean edota gustuko dut klika egiten dugunean, gure ingurunea definitzen ari gara eta beste erlazio aukera batzuk baztertzen. Honela, hurrengo bilaketa edota kontaktuak aurkitzerako orduan aurretik egindako aukeraketak baldintzatuak izango dira.

Egiten ditugun bilaketak filtroen eraginpean daude eta pertsonalizazio batera garamatzate non bilatzaileak ez du neutralki jokatzen egingo dituen bilaketetan. Guzti honek kiribil baten sartzen gaitu eta gertutasuneko kontaktuetara eramaten gaitu. Gure eremuak ireki beharrean itxitura baten sartzen gaitu eta betiko bidezidorrak zapaltzera garamatza, honek dakarren muga eta dibertsitate faltarekin.

Lasaitasuna iritsi da

Lasaitasuna iritsi da gurera, azken urtebete hau nahiko aldapatsua eta amaigabea izan den irudipena daukat, amets gaizto batetik esnatu banintz bezala sentitzen naiz. Zergatik? Ba ez dakit, askotan amets gaiztoen arrazoiei buruz galdetzen hasten gara baina ez dugu arrazoirik aurkitzen. Zurrunbilo kaotiko baten sartzen gara eta irtenbidea bilatu ezinik, zorabiatu eta blai eginda esnatzen gara.

Niretzat bizitzako beste aro berri bat hasten delakoan nago. Inguruari begira aukera berriak ikusten eta atzematen hasi naiz, horrek suposatzen duen aldaketekin eta erronkekin. Gogotsu nago eta ilusioz beterik. Adinean aurrera goaz eta hausnarketa guneak bilatu eta arnasa hartzeko guneak ere bilatzen ditut noizbehinka eta geldialdi hau horixe izan da.

Erronka handirik ez diot jartzen nire buruari, nire ekimen eta lanarekin pozik bizi ahal izatea. Inguruan ditudan pertsonekin ere lasai eta orekan bizi eta ahal dudan neurrian guzti hori osotasun batean barneratu.

Egunerokotasunean gozatu eta  guzti hori aldamenekoei garraiatu ahal den hobekien. Gaur ere horretan saiatu naiz. Horren adierazletako bat idazten hasi naizen testu hau. Ba da denbora ezer idatzi gabe neukala eta gaur berriz idazten dudan bitartean poztasuna sentitzen dut. Amets gaizto horretatik irtenda orain berriz nabil nire barneko pentsamenduak kaleratzen eta espresio bide gisa hartzen dut.

Gure burua askotan gure kartzela bihurtzen da eta ezin irtenda ibiltzen gara atea irekita ikusi arren, guzti horrek estutasun eta arnas estua senti araziz. Etxean egon edota kalean ibili estu eta loturik bezala sentituz. Arnasa sakon hartzeko orduan ere ezin, eta horrek egonezina eta urduritasuna dakar berarekin.

Baina eguzkia laino artetik irteten den bezala, eguna ere badator gau luze baten ondoren, eta lehen argi izpiek aurpegiko atalak gozotasunez laztantzen ditu, lasaitasuna gorputzean garraiatuz.

Nortasunaren herdoiltzea

Richard Sennetten "La corrosión del caracter" liburuan  adierazten den bezalaxe nire izaera ere kapitalismoaren ondorioz herdoildu dela esango nuke. Pentsamendu enpresarialak edota kreatibitate suntsitzaileak Shumpeterren hitzetan, axolagabe eta zabarki egiten diren aldaketen ondorioen aurrean eroso sentituko diren  pertsonak behar ditu.

Epe luzerako ezer ez dagoen honetan konfiantzan oinarria duten hartu emanak desegiten ditu eta borondatea portaeratik bereizten du. Ziurgabetasuna zerbait ohikoa da gaurko munduan.

Niretzat errutina bizitzan inportantea da eta lasaitasuna ematen dit. Lanean errutina berdinak izatea ere ez dit axola. Malgutasuna ere gogoko dut, baina ez pertsonak makurtzeko erabiltzen dena. Malgutasunak askatasun baldintzak sortu beharrean botere eta kontrola izateko egitura berriak sortzen ditu. Adibidez etxean lana egiteko askatasuna duzu baina epe barruan, logika metrikoa ordularitik ordenagailuko pantailara igaro da. Malgutasunak ez gaitu murrizketetatik askatu eta are gutxiago ni bezalako langile xumeak.